Hoe het is om voor je 50e al Parkinson te hebben?

Joost (44) en Eva (48) vertellen wat het is om Yopper te zijn.

De ziekte van Parkinson heeft vaak grote impact op het leven van patiënten. Maar wat als u jong bent, als u midden in het leven staat en een fulltimebaan en nog thuiswondende kinderen hebt? Als u voor uw 50e met Parkinson gediagnostiseerd wordt, dan behoort u tot de Yopper (Young Onset Parkinson) groep. In dit artikel vertellen Yoppers Joost en Eva hoe het voor hen is om met deze diagnose te leven.

Leer Yopper Joost kennen

Dit is Joost. Hij is getrouwd, vader van 4 kinderen én een Yopper.
Al op 38-jarige leeftijd kreeg hij de diagnose Parkinson. “In 2016 ben ik naar de huisarts gegaan, omdat mijn rechterhand trilde”, vertelt Joost. Er werd gedacht dat dit door stress en spanning kwam, dus werd Joost al snel weer naar huis gestuurd. 2 jaar later kreeg hij last van spierpijn in zijn schouder. Zijn hand trilde ook nog steeds. Toen Joost voor deze klachten naar de arts ging, zei de arts: “Ik zal maar hard met de deur in huis vallen. U hebt de ziekte van Parkinson.” Dit kwam als een shock. “Ik kon alleen maar denken, waarom ik?”

In het begin wilde Joost niet te veel weten over Parkinson. Maar hij ontkende het ook niet en kan er makkelijk met anderen over praten. “Ik probeer zo normaal mogelijk met mijn ziekte om te gaan en mijn ding te doen zoals ieder ander mens”, vertelt Joost.

Aan lotgenoten wil Joost meegeven dat het belangrijk is om eerlijk tegen jezelf en duidelijk naar je omgeving te zijn. “Blijf authentiek en durf te showen wie je bent. Verbergen en ontkennen heeft geen zin.”

Leer Yopper Eva kennen

Ook Eva (48) is een Yopper. Eva is onderneemster en heeft haar eigen schoonheidssalon. Ze is moeder van een tweeling en kreeg dit jaar de diagnose Parkinson.

“De blijdschap die ik toen had, duurde niet lang”

“Na een heftige coronaperiode voor mij persoonlijk en voor mijn salon, mocht eindelijk alles weer open. De blijdschap die ik toen had, duurde alleen niet lang.” Eva had pijn aan haar rechterhand en kampte met evenwichtsklachten. Ze ging hiervoor naar de huisarts, maar die dacht aan een burn-out door oververmoeidheid en stress. “Mijn klachten werden erger, dus ben ik opnieuw naar de huisarts gegaan.” Na onderzoeken werd al snel bekend dat Eva de ziekte van Parkinson heeft. “Dit sloeg in als een bom.”

“Ik heb de diagnose nog niet zo lang en ik vind het lastig om te accepteren”, vertelt Eva. Ze probeert er zo goed mogelijk mee te leven en praat er ook open over met haar klanten. “Voorheen werkte ik 50 uur in de week, maar nu ben ik voor 70 procent afgekeurd. Mijn klanten begrijpen gelukkig dat ik niet elke behandeling meer kan uitvoeren.” Eva heeft daarnaast een fijn team om zich heen die haar daarin steunt. “Ik doe mijn best in wat ik nog wel kan.”

Meer verhalen van jonge mensen met Parkinson?

Het lezen van verhalen van anderen die met Parkinson leven kan een hele steun zijn. Volg ons daarvoor op FacebookInstagram of Twitter.

Deel dit artikel

Gerelateerd nieuws

Organisatie

Prof. Dr. Vincenzo Bonifati ontvangt Melvin Yahr Award en geeft lezing

Wij zijn verheugd aan te kondigen dat Professor Vincenzo Bonifati, lid van de Wetenschappelijke Adviesraad...

Onderzoek

Boksen met de ziekte van Parkinson – kom je meedoen?

Bij Only Friends in Amsterdam wordt sinds kort Parkinson Boxing aangeboden. Dennis en Myron hebben...

OnderzoekPatiënten

Kwaliteit van leven door DBS – Deep Brain Stimulation

Conny onderging recentelijk een Deep Brain Stimulation – DBS – operatie. Lees haar motiverende verhaal.